Çarşamba, Şubat 04, 2009

Mutluluk ve İfadesi

mutluluk mudur ayakta tutan insanı yoksa bir lokma umut mudur?
kısmi türevi alındığında bir taşın suya düştükten sonraki izinin yansıması ve en nihayetinde dalgaların yayılımı nasıl bir dağılım gösterir?..

adım atarken bazen nefis doluluğundan; adım atamaz gibi olur ya insan, topuklarından hisseder yer çekiminin ne denli büyük bir hikmet olduğunu. hiçbir yere gitmeği göze alamaz hale gelir, tıkanır, tükenir, yorulur. bitmez. bitemez çünkü mizaç gereği.

belli zamanlarda beliren çıbanlar vardır, oluştuğu yer itibariyle insanı insanlıktan çıkarır, her şey bi' tarafa.. acı verir, can yakar. koparmak istersin, dokunduğunda tüm vücudunla hissedersin sızıyı.

karanlıktan korkarsın ama şehvet gereği merak da edersin, orda olup biteni.

çocuksundur düşer kalkar, büyürsün; kapılara tırmanırsın, ölsen canın acımaz, acısa da güler geçersin. anlıktır hüznün. çocukken istediğimiz şeyler olmadığında önce ağlar sonra da unuturduk, çünkü tamiri mümkündü isteklerimizin.. şimdiyse ya isteklerimiz büyüdü ya da..


anlamlı birşeyle ilgilenirken farklı bir tavırla yaklaşırsın hani, değişirsin bir nevi, bir odunla eşdeğer görünmemek istersin.

utandığın, ayıp taraflarını örtmek için mi elbise giyersin, yoksa amacın yalnızca görüntün müdür?


Abidin Dino'yu tanıyın. Mutluluk bazen küçük bir kelimede gizlenebilir.