ruhi'm

çocukken yarattıgım kahramanım.yıllarca yaşamayı sürdürdük birlikte uzun ömürlü bir ilişkiydi bizimkisi.sürer de dedik beraberligimiz, ben yaratmıştım onu, benim istedigim gibi biriydi.başlarda kumraldı sonra büyüdükçe esmer oldu bal rengi gözler taktım, yeşile çalan gözlerine.kahverengi saçları zamanla siyah kıvırcık oldu.çirkinleşti büyüdükçe ayıpları arttı, sakınırken onu kendimden bile gizleyemez olmuştum hedeflerimi hırslarımı.kırık düşlerde saklanan sakıncalı düşüncelerim arasında gizlemeye karar verdim ruhimi.hoş ben sakladıgımı sandım o çoktan gitmiş ruhlar alemine.hain ruhum! sen de mi bre zındık?aslında yokmuş büyüyünce ögrendim,keşke hiç büyümeseydim